Leestijd: < 1 minuut
‘Ik heb een zeer gemotiveerde docente, maar toch lopen haar lessen niet lekker. Kun je komen?’ ‘Natuurlijk, geen probleem’. Ik bel de docente Ans, hoor haar verhaal aan en we prikken een datum. Ik kom bij haar in de les en dan zien we wel.

Het is een druilerige dinsdagochtend. Ik loop samen met honderden studenten van het station naar de school. Stilletjes glimlach ik: dit zijn de jongens en meiden die straks in het lokaal zitten. Dit zijn de jongelui waar Ans wakker van ligt, waar ze geen grip op heeft en die haar helemaal leegzuigen. Ik laat me verrassen.

We hebben afgesproken dat ik achter in het lokaal ga zitten en dat zij doet wat ze altijd doet: ze start de computer op, zet de beamer aan en pakt haar tas uit. Intussen komen de studenten binnen en gaan ergens zitten. Ans checkt ook nog even de laatste e-mailberichten op haar telefoon. Dan staat ze stil, kijkt de groep aan en begint met de les. Tja, en dat lukt niet echt! De studenten blijven kletsen, spelen met hun mobieltje en eten en drinken. Ze verheft haar stem en tikt daarna ook nog eens driftig met een stift op tafel. Ik zie de eerste rode vlekken in haar nek. Ze zoekt mijn ogen en kijkt me wanhopig aan. Help!

Wat is hier aan de hand? Ans creëert voor zichzelf een valse start. Ze heeft geen contact met haar studenten, dus ook geen (leer)contract. Zo simpel is het! Ze negeert haar docentrol als Gastheer. Vergelijk het eens met een restaurantbezoek. Geen welkom bij binnenkomst, rommelige opgestelde tafels, kapotte lampen en de bediening is druk maar niet met jou. Treurig, daar wil je niet zitten. Zoek je dat wel, dan ga je naar de FEBO. Geen gedoe, trek je kroket en wegwezen.

Over Herjon Nieuwburg
Herjon Nieuwburg (1967) is één van de drijvende krachten achter Instituut Mentoris. Ze houdt zich vooral bezig met het ontwikkelen van opleidingen - trainingen en ze publiceert met regelmaat over het vakdocentschap in het beroepsonderwijs.