Leestijd: 3.5 min | 01-02-2019
De deelnemers van de gloednieuwe post-mbo-opleiding Instructeur in het Praktijkonderwijs zijn in januari 2019 halverwege hun lesprogramma. Samen met hun vaste kerndocent/trainer Gerrit Montizaan, kijken deelnemers Berry, Remco, Gerrit en Albert in een geanimeerd gesprek terug op de eerste helft. Drie van hen werken al als praktijkinstructeur, Albert nog niet. Maar dat houdt hem zeker niet tegen om deze opleiding te doen. Integendeel, het bevalt hem uitstekend om zo vanuit zijn baan, kwaliteitscontroleur in een technisch bedrijf, te werken aan een overstap naar het praktijkonderwijs.

Docent Gerrit Montizaan beaamt dat je voor deze opleiding niet per se al in het onderwijs moet werken. “Het draait om het vak praktijkinstructeur. Toevallig zijn er dit eerste jaar vooral deelnemers die al als zodanig werken en daar passen we ook de lessen op aan. Maar je mist zeker geen zaken als je nog niet in de praktijk werkt. Ik vind Albert een goed voorbeeld van mensen die het volgende leerjaar zouden kunnen instromen.”

Hij benadrukt dat juist die mix van mensen uit het onderwijs én daarbuiten zeer welkom is, want dat leidt tot een mooie kruisbestuiving.

Overstap
Albert heeft een technische achtergrond en veel technische vakkennis. Hij is heel blij dat hij met de opleiding is begonnen. “In het bedrijf waar ik werk heb ik geen doorgroeimogelijkheden. Ik heb 30 jaar ervaring in het werken met kinderen en jongeren in de scouting en ook als zwemtrainer/-coach. Ik ben het dus gewend om met jongeren te werken en doe het graag. Mensen vragen me vaak waarom ik geen leraar word. In overleg met het bedrijf en Mentoris heb ik dat nu dus opgepakt. Binnenkort ga ik open dagen van scholen bezoeken om te bekijken wat de mogelijkheden zijn om ergens praktijkervaring op te doen. Ik had het veel eerder moeten doen, het is leerzaam en heel interessant. Voor mijn gevoel zit ik hier echt op mijn plek!”

Aansluiting
Berry en Remco zijn directe collega’s en werken beiden op één school voor praktijkonderwijs. Remco komt uit het constructiewerk en werkte lang bij een bedrijf, waar hij mensen leerde lassen of hen begeleidde bij grote projecten. Hij raakte erop uitgekeken en zag kans om instructeur te worden. Berry is kok en hij brengt inmiddels al een aantal jaren leerlingen de kooktechnische aspecten van het Horecavak bij. Remco is praktijkinstructeur techniek.

Ze doen beiden deze opleiding omdat ze wél de ervaring, maar nog geen papieren en geen pedagogisch-didactische scholing hebben gehad. Berry vindt de inhoud en aanpak leerzaam, doelgericht en vooral een feest van herkenning. “In de lessen kom je dingen tegen die je eigenlijk op gevoel al wel weet, maar waar je nu de bevestiging van anderen voor krijgt.”

In hun zoektocht naar een geschikte opleiding binnen het reguliere onderwijs kwamen ze uit bij de grootschalige hogescholen. Berry: “Dat sluit niet aan en geeft geen goed antwoord op wat wij nodig hebben. Omdat we Gerrit Montizaan al kenden en hij dieper inging op wat we precies zochten, kwamen we bij Instituut Mentoris uit. De inhoud sluit heel goed aan bij onze dagelijkse lespraktijk.”

Kleinschalig en direct
Gerrit heeft van het gezelschap het langste ervaring in de onderwijspraktijk, als instructeur in technische vakken, met name metaal. Maar hij is ook thuis in houtbewerking en ‘groen’. Na lang in het re-integratie onderwijs te hebben gewerkt als begeleider, ging hij na reorganisatie op tijdelijke basis werken bij een regionale scholengemeenschap. In dat kader kreeg hij na twee jaar een opleiding aangeboden bij een grote hogeschool.

Gerrit: “Een leerfabriek, het was te massaal voor mij en kostte me te veel energie en tijd naast mijn privéleven. Iedere week een avond, een grote groep met 28 studenten, veel huiswerk. Ik haakte af. Toen kwam de school zelf met de suggestie voor Mentoris. Dit is precies wat bij mij past, kleinschalig en een heel directe benadering. Natuurlijk kost dit ook tijd, maar als je het goed inplant is het prima te doen. Het is heel praktijkgericht en niet alleen maar theorie, met korte lesblokken en veel onderling contact. Ik ga er met plezier naar toe, de tijd vliegt en net als Albert vind ik ook dat ik het veel eerder had moeten doen!”.

Hij is vooral erg te spreken over de kleine groep en het directe contact. Montizaan vult aan dat het uiteraard wel de bedoeling is dat deze opleiding groeit. “Maar er is bij ons zeker een grens aan de grootte, zo rond 14-16 personen is het maximum.”

Doeners
Zonder uitzondering zijn ze doeners. Of zoals Remco zegt: “Ik ben niet iemand van boeken.” Daarom waarderen ze de aanpak en opzet van de opleiding; praktische, korte lessen, veel gesprekken, veel gebruik van films en sheets, het van elkaar leren, het organiseren van allerlei activiteiten en het bespreken van ervaringen en voorbeelden. 

Remco: “Je komt zo uit het bedrijfsleven ineens in de onderwijspraktijk terecht. Ik had er geen sjoege van hoe een school eigenlijk werkt, hoe je met leerlingen omgaat. Al snel draai je mee, maar je hebt allerlei vragen. Is het wel goed wat ik doe, kan ik met hen werken, heb ik een binding met wat ik doe? Ik zocht heel erg naar antwoorden, naar extra lessen en inzicht, ondanks allerlei adviezen van anderen. Ik merkte al bij de eerste les hier dat dit goed voor me is. Het valt allemaal op zijn plek.”

Meerwaarde
De verwachtingen van de opleiding zijn ook voor Berry uitgekomen: “Ik merk in mijn lespraktijk dat de lessen tegenwoordig omvliegen. Voor mij én voor mijn leerlingen. De handvatten daarvoor krijgen we hier. We leren hoe je de aandacht van de leerlingen vasthoudt en dat ze er plezier in hebben. En we zetten elke keer de loep op de praktijk, ook als ik wat theorie moet overbrengen. We leren hier lesgeven, terwijl we dat al jaren doen. Maar we staan er nu anders in. Ik haal heel veel uit de lessen hier en dat kan ik uitproberen in mijn eigen lessen en zien hoe de leerlingen erop reageren en hoe ik me er zelf bij voel. Dat is een grote meerwaarde!”

Vaktrots
Het gesprek gaat richting praktijkvoorbeelden in de lessen. Berry: “20 minuten theorie over de kip voordat ze een kipfiletje moeten bakken? Dat werkt niet. Ik geef nu uitleg terwijl we bezig zijn. Ik hang een plaat van een kip op en vraag, waar zit die kipfilet? Wijs maar aan.” Het is wel een voordeel vindt hij, dat hij zijn leerlingen eigenlijk altijd een cadeautje kan meegeven. “Wat ze maken, kunnen ze zelf opeten, uitdelen of meenemen naar huis. Dat maakt hen trots op wat ze presteren.”

Gerrit heeft dezelfde ervaring. “Theorie bij lassen is taaie kost voor die jongens. Dat moet je anders doen, een klein stukje theorie bij elke praktische handeling. In mootjes, mondjesmaat. Als ze een mooie las hebben gemaakt, zeg ik, maak er een foto van en laat het thuis zien. Zo krijgen ze vaktrots!”

Ook Albert komt in zijn werk als zwemtrainer situaties tegen waar hij in praktijk kan toetsen wat hij leert in de opleiding. “Zwemmen is ook iets wat je moet je leren. Als ze bijvoorbeeld niet luisteren of afgeleid zijn, haal ik even iemand eruit of ik laat ze vijf minuten uitrazen en gaan we daarna weer verder. En dat werkt.”

Aanpak en opzet
Ze praten verder over de opzet van hun opleiding. Eens per maand 2 lesdagen achter elkaar, zowel overdag als in de vroege avond. Heel afwisselend en altijd boeiend, klinkt het. Docent Montizaan bereidt de lessen voor en haalt de voorbeelden uit zijn praktijk. “Ik heb zelf het vak ook geleerd met vallen en opstaan. Maar omdat dit het eerste jaar is van de opleiding, krijg ik ook heel veel input van de groep. Dat maakt dat we de lessen en aanpak steeds verder kunnen verbeteren.

Bij Mentoris bereiden we sowieso veel samen en in overleg voor. We nemen dingen van elkaar over, zodat je niet geïsoleerd werkt. En we zijn flexibel; zo hebben we ons vandaag nog aangesloten bij een les van de opleiding Doceren als 2e beroep. Over het brein in relatie tot leren. Dat is ook voor deze groep interessant en zo leren ze ook weer andere deelnemers en docenten van Mentoris kennen.”

Samenvattend karakteriseert docent Montizaan de opleiding als volgt: “Het is een post-mbo-opleiding die voldoet aan de bekwaamheidseisen voor onderwijsondersteunend personeel in het (v)mbo, met een erkend diploma en mét een accreditatie. De opzet is praktijkgericht, laagdrempelig, er is veel vertrouwen en er wordt veel gelachen. Er is veel humor en ontspanning. De tijd vliegt en de deelnemers zijn zeer gemotiveerd! En dat is voor een docent superfijn. Complimenten voor deze mannen die maken dat ook ik veel voldoening haal uit deze opleiding!” 

 Over de opleiding
De post-mbo-opleiding Instructeur in het Praktijkonderwijs is een zeer praktisch leer-werktraject van negen maanden. Met deze opleiding word je vakkundig voorbereid op het toekomstige vak van praktijkinstructeur. 

Iedere maand kom je met de andere deelnemers twee aaneengesloten dagen bij elkaar. Tussentijds zijn er intervisie-bijeenkomsten ingepland en ga je minimaal 60 uur in de opleidingspraktijk meelopen. Je sluit de opleiding af met een officieel examen.

De totale studiebelasting bedraagt zo’n 375 uur.
- Bijeenkomsten (125 uur)
- Zelfstudie en Intervisie (190 uur)
- Werkplekleren/ stage (min. 60 uur)

Voor wie?
Deze opleiding is voor (toekomstige) praktijkdocenten die niet of onvoldoende pedagogisch-didactisch vaardig zijn. Deze specifieke vaardigheden heb je nodig om voor de groep te kunnen staan en conform de gestelde bekwaamheiseisen praktijklessen te kunnen geven. Denk hierbij niet alleen aan praktijkonderwijs, vmbo, mbo maar ook aan interne opleidingstrajecten binnen organisaties en bedrijven (corporate academies).

De opleiding start 2x per jaar
De opleiding start twee keer per jaar (in het najaar en in het voorjaar) en de groepsgrootte is 14 tot 16 deelnemers.

Meer weten?
Wil je voordat je je aanmeldt eerst meer weten over onze opleiding en/of werken in het praktijkonderwijs? Bezoek dan een van onze informatiebijeenkomsten (zie onze agenda) of neem contact met op met Betsy van Bel voor een persoonlijk gesprek.
- 0575-845 158 / 06-121 177 49
- betsy.vanbel@instituutmentoris.nl

Wil je dit artikel in print? Klik hier.